DescriptionWierzymy, że „Biblia w całości powstała z Bożego natchnienia” (2 Tm 3,16 NPD), a jednak czasami zastanawiamy się, czy jej treść i forma są aktualne również dzisiaj. Nowy Przekład Dynamiczny Pisma świętego wychodzi naprzeciw tym pytaniom. Lektura Listu Jakuba w wersji NPD pozwala nam odkrywać i rozumieć niesamowitą mądrość oraz praktyczne wskazówki dla człowieka wiary w XXI w. Dzięki temu wiemy, co w obecnym czasie mamy czynić, by nasza wiara nie stała się martwa, ale zawsze była żywa. Gorąco polecam to wydanie!Zbigniew Masewicz Dyrektor Ruchu Chrześcijańskiego Mt28*W świecie obserwuję przeintelektualizowane chrześcijaństwo. Dużo mówimy o Bogu, Biblii, ale mam wrażenie, że na dyskusjach się kończy. Tymczasem z Listu Jakuba w Nowym Przekładzie Dynamicznym płynie wyraźnie zachęta autora: „…zadbajcie o to, by nie zwodzić samych siebie przez słuchanie Bożego Słowa bez wprowadzania go w czyn!”. To tłumaczenie dobitnie neguje nasz sentymentalny stosunek do Boga, który zazwyczaj nie ma odzwierciedlenia w przyjmowanych przez nas postawach, i zachęca, abyśmy stali się ludźmi czynu: „Kto bowiem nie stosuje się do Bożego Słowa, a poprzestaje jedynie na przysłuchiwaniu się mu, podobny jest do człowieka, który przegląda się w lustrze (…) Odkłada Słowo i, ruszając do swoich zajęć, zapomina o wszystkim, co Bóg mu pokazał”.Leszek Osieczko Dyrektor Open Doors, Polska*Cały List Jakuba – rewelacja! Chwała Panu! Niech Was Bóg błogosławi. Czytam List Jakuba i po przeczytaniu trzech rozdziałów jedyne, co mogę powiedzieć, to, że jest genialny! Esencja przekazu tak cudownie ukazana. Poezja w moim sercu. Takiego Boga, jakiego opisuje NPD, pokochałem lata temu, a przez ten czas z różnych powodów prawdziwy Jego obraz troszkę się zamazał. Ale teraz na nowo odżywa! Chwała Świętemu i Jedynemu Bogu! Chwała PANU JEZUSOWI!Rafał Żurek
Hörbuch Download Shop: Nowy Testament - 25 - 3 List św. Jana von Piotr Zaremba als Download. Jetzt Hörbuch herunterladen & bequem der tolino app, dem tolino webreader oder auf Ihrem Computer anhören.
Wyszukiwanie Otwórz odnośniki Zaawansowane Nawigacja Biblia TysiącleciaKsięga: List św. Jakuba 1:11:1Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, śle pozdrowienie dwunastu pokoleniom w pełną radość poczytujcie to sobie, bracia moi, ilekroć spadają na was różne że to, co wystawia waszą wiarę na próbę, rodzi zaś winna być dziełem doskonałym, abyście byli doskonali, nienaganni, w niczym nie wykazując zaś komuś z was brakuje mądrości, niech prosi o nią Boga, który daje wszystkim chętnie i nie wymawiając; a na pewno ją zaś prosi z wiarą, a nie wątpi o niczym! Kto bowiem żywi wątpliwości, podobny jest do fali morskiej wzbudzonej wiatrem i miotanej to tu, to ten niech nie myśli, że otrzyma cokolwiek od Pana,1:8bo jest mężem chwiejnym, niestałym we wszystkich swych się zaś ubogi brat chlubi z wyniesienia swego,1:10bogaty natomiast ze swego poniżenia, bo przeminie niby kwiat bowiem palące słońce i wysuszyło łąkę, kwiat jej opadł, a piękny jej wygląd zginął. Tak też bogaty przeminie w swoich mąż, który wytrwa w pokusie, gdy bowiem zostanie poddany próbie, otrzyma wieniec życia, obiecany przez Pana tym, którzy Go doznaje pokusy, niech nie mówi, że Bóg go kusi. Bóg bowiem ani nie podlega pokusie ku złemu, ani też nikogo nie własna pożądliwość wystawia każdego na pokusę i pożądliwość, gdy pocznie, rodzi grzech, a skoro grzech dojrzeje, przynosi dajcie się zwodzić, bracia moi umiłowani!1:17Każde dobro, jakie otrzymujemy, i wszelki dar doskonały zstępują z góry, od Ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia swej woli zrodził nas przez słowo prawdy, byśmy byli jakby pierwocinami Jego bracia moi umiłowani: każdy człowiek winien być chętny do słuchania, nieskory do mówienia, nieskory do bowiem męża nie wykonuje sprawiedliwości przeto wszystko, co nieczyste, oraz cały bezmiar zła, a przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych bowiem ktoś przysłuchuje się tylko słowu, a nie wypełnia go, podobny jest do człowieka oglądającego w lustrze swe naturalne przyjrzał się sobie, odszedł i zaraz zapomniał, jakim zaś pilnie rozważa doskonałe Prawo, Prawo wolności, i wytrwa w nim, ten nie jest słuchaczem skłonnym do zapominania, ale wykonawcą dzieła; wypełniając je, otrzyma ktoś uważa się za człowieka religijnego, lecz łudząc serce swoje nie powściąga swego języka, to pobożność jego pozbawiona jest czysta i bez skazy wobec Boga i Ojca wyraża się w opiece nad sierotami i wdowami w ich utrapieniach i w zachowaniu siebie samego nieskalanym od wpływów świata. Nawigacja Biblia Księga Rozdział Werset Nie bój się! - Werset na dziś Wersety o pokoju na 365 dni w roku! Nie lękaj się strachu znienacka ani nieszczęścia, gdy spada na bezbożnych, Przyp 3:25 W Chrystusie Po tym poznajemy, że w nim mieszkamy, a On w nas, że z Ducha swojego nam Jan 4:13 Kim jesteś i co masz w Chrystusie. Czy wiesz że? Szukaj w dialogach Beta Biblia Księga Rodzaj wypowiedzi Osoba Szukany wyrazPozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby. Biblia Odnośnik, słowo kluczowe (Eng)Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.
Pawła do Kolosan. Biblia Warszawska Audio. List św. Pawła do Kolosan. Biblia Warszawska została udostępniona dzięki życzliwości Pastora Mariana Biernackiego z Centrum Chrześcijańskiego NOWE ŻYCIE w Gdańsku.
List JudyList Judy (Jud) – jeden z listów powszechnych Nowego Testamentu . Tradycyjnie przyjmuje się, że jego autorem jest apostoł Juda Tadeusz lub Juda, brat św. Jakuba Młodszego , krewny Jezusa . Adresatem listu były wspólnoty judeochrześcijańskie pierwotnego Kościoła. Został napisany w latach 80. lub 90. I wieku . Ma zaledwie 25 wersetów i jest jednym z najkrótszych pism Nowego treści1 Autorstwo2 Czas i miejsce powstania3 Przyczyna powstania listu4 Plan księgi5 Treść6 Związki z innymi księgami7 Kanoniczność8 Zobacz też9 Przypisy10 Bibliografia11 Linki zewnętrzne AutorstwoWedług pierwszych słów listu jego autorem jest "Juda... brat... Jakuba" (werset 1), przypuszczalnie "brata Pańskiego" ( Ga 1,19) i przywódcy Kościoła jerozolimskiego ( Dz 15,13-21).Część tradycji chrześcijańskiej utożsamia autora z Judą Tadeuszem (Łk 6,16; BT )[1], jednym z dwunastu apostołów[2]. Jednak sam autor nie nazywa siebie apostołem, a w wersecie 17. wydaje się odróżniać od innych apostołów. Dlatego częściej przyjmuje się, że chodzi o Judę wymienionego wraz z Jakubem w Ewangelii według św. Marka (Mk 6,3; BT )[3] oraz według św. Mateusza (Mt 13,55; BT )[4], gdzie zostali nazwani "braćmi Pana"[5].Współcześni bibliści jak np. Jerome H. Neyrey[6] sądzą jednak, że utwór został napisany pod pseudonimem – nie przez samego Judę, a raczej przez jego uczniów – z kilku powodów:późnego powstania (werset 17 opowiada o " Apostołach Pana naszego" w taki sposób, jakby należeli oni do odległej przeszłości);pewnego sformalizowania „wiary raz tylko przekazanej świętym" (w. 3), co jest cechą charakterystyczną utworów „wczesnokatolickich";doskonałej greki , którą raczej nie mogli się posługiwać żydowscy naśladowcy Jezusa;zwyczaju późniejszego Kościoła, polegającego na uwiarygodnianiu nauczania za pomocą przypisania go jakiejś wybitnej postaci historii wczesnego Judy zakwestionował już Marcin Luter , bo według uznawanej przez niego tradycji Juda miał działać na terenie Persji i nie mógł pisać piękną greką[7]. Czas i miejsce powstaniaŻaden element listu nie pozwala na jego dokładne datowanie. Przy ustalaniu daty jego powstania wykorzystywany jest fakt cytowania fragmentów Listu Judy przez 2. List św. Piotra .Tradycyjne ujęcie, przyjmujące autorstwo Judy, datuje powstanie listu na lata 64-66[8]. Seweryn Kowalski we wstępie do swojego przekładu księgi jako daty graniczne uznał:rok śmierci Jakuba – 62, kiedy to, jego zdaniem, kościół w Palestynie wolny był od herezji, które piętnuje list,rok 67, kiedy według tradycji zginął św. Piotr; tak więc list nie mógł powstać później[2].Współczesne ujęcie, przy założeniu datowania 2. Listu św. Piotra na około 100 r., wyznacza datę powstania Listu Judy na lata 80. lub 90. lub jeszcze późniejsze[5].Miejsce powstania listu pozostaje nieznane i nie wysuwa się co do niego hipotez. Przyczyna powstania listuAutor listu podkreśla obecność we wspólnocie wierzących szyderców (w. 18) – ludzi podważających podstawowe elementy nauki chrześcijańskiej, np. autorytet Boga (w. 4), których fałszywe nauczanie prowadzi do niemoralności. Bibliści[6] zwracają jednak uwagę, że opis odstępców przedstawiony przez Judę jest zbyt ogólny, by na jego podstawie można było zrekonstruować głoszoną przez nich herezję . Jeśli zaś idzie o bezpośrednią przyczynę powstania listu, autor wskazuje na wypełnienie się dawnej przepowiedni o fałszywych nauczycielach (w. 17-18) – obranej w celu uwypuklenia sytuacji, którą Juda uważał za Judy nie było skierowane do konkretnej wspólnoty, lecz do wszystkich kościołów (jest zatem listem powszechnym ) – prawdopodobnie też nie opisuje w nim konkretnej herezji, która pojawiła się w jednym z kościołów lokalnych, lecz wyczula wszystkie kościoły na opisany problem[9]. Żaden z elementów Listu Judy nie pozwala na precyzyjne ustalenie daty jego powstania, wolno zatem przyjąć, że jest to napisany pod pseudonimem utwór, wyrażający ogólne zatroskanie pojawieniem się odstępczych poglądów w Kościele u schyłku I w. po Chrystusie[6]. Plan księgiZgodnie z konwencją epistolarną List Judy ma następujący plan[6] (w nawiasach numery wersetów):Wstęp do listu (1-2)Bezpośredni powód powstania listu (3-4)Ostrzeżenia przed sądem (5-15)Sąd Boży w przeszłości (5-7)Oznajmienie sądu Bożego (8-10)Przykłady sądu (11-13)Zapowiedź sądu (14-15)Grzesznicy i święci (16-23)Cechy grzeszników (16-19)Charakterystyka świętych (20-23)Zakończenie listu: doksologia (24-25) TreśćCelem listu jest ostrzeżenie adresatów przed "jakimiś ludźmi", "szydercami" siejącymi zgorszenie, oraz zachęta do "walki o wiarę raz tylko przekazaną świętym" (w. 3). Autor poleca też, aby wierni byli pełni wiary i miłości, modlili się i oczekiwali "miłosierdzia Pana naszego, Jezusa Chrystusa , które wiedzie ku życiu wiecznemu" (w. 3).Głoszona przez szyderców nauka stanowi według autora listu poważne niebezpieczeństwo dla wiary, ponieważ kwestionuje absolutny charakter Chrystusowego panowania (w. 3-4) oraz jest zbyt pobłażliwa wobec laksyzmu , który prowadzi do nadużyć seksualnych (w. 8 i 12). Głoszona przez fałszywych proroków doktryna byłaby więc osobliwą mieszaniną mistycyzmu i rozwiązłości[9].List jest pisany twardym i surowym stylem, przypominającym nieco wypowiedzi starotestamentowych proroków[6].Chester Beatty XII, grecki rękopis Księgi Henocha, z tekstem cytowanym przez List Judy Związki z innymi księgamiAutor Listu Judy przejawia bardzo dobrą znajomość różnorodnych źródeł: zarówno dokumentów, jak i szeroko rozpowszechnionych poglądów i tradycyjnych sformułowań. W wersecie 9 nawiązuje do sporu Michała Archanioła z diabłem o ciało Mojżesza , opisanego w apokryfie Wniebowzięcie Mojżesza [10], a w wersetach 14-15 dosłownie cytuje 1 Henocha 1, 9 . Juda czerpie przykłady z Księgi Rodzaju (w. 5-7) i wykazuje się znajomością myśli żydowskiej (w. 11)[6].Wersety 4-16 są niemal dosłownie cytowane w 2. rozdziale 2. Listu św. Piotra [11]. KanonicznośćList Judy pierwotnie nie był włączany do kanonu Nowego Testamentu, z powodu cytowania pism apokryficznych . W pierwszych wiekach wzbudzał pewne kontrowersje, co rodziło wątpliwości w kwestii jego kanoniczności . Nie był to jednak jedyny powód, bo aż do IV wieku kwestionowano kanoniczność wszystkich czterech krótkich listów powszechnych (2 Pt, 2 J, 3 J i Jd). Powodem wątpliwości mogła więc być również krótkość listu. Jest on jednak podany jako natchniony w Kanonie Muratoriego , najstarszym, datowanym na 180 rok spisie ksiąg Nowego Testamentu. Jego kanoniczność potwierdzał również Tertulian , a do listu nawiązywali Klemens Rzymski oraz Klemens Aleksandryjski [12]. Orygenes pisał o nim jako o piśmie kanonicznym, choć wspominał o zastrzeżeniach dotyczących cytowania apokryfów[13]. Euzebiusz z Cezarei , choć uznawał kanoniczność listu, zaliczał go do ksiąg kwestionowanych (antilegomena)[13][12]. Marcin Luter początkowo uważał List Judy za " mniej kanoniczny "[14] i twierdził, że "nie trzeba go zaliczać do głównych ksiąg, które powinny kłaść podstawy wiary"[7]. Obecnie jednak Kościoły protestanckie uznają go za integralną część Nowego Testamentu[12].Kościół katolicki w 1546 roku, podczas soboru trydenckiego , potwierdził kanoniczność 27 ksiąg Nowego Testamentu, w tym Listu Judy[14]. Kościoły prawosławne również uznają kanoniczność listu[15]. Zobacz też Warianty tekstowe Listu Judy Przypisy↑ Łk 6,16 ↑ 2,0 2,1 Pismo święte Nowego Testamentu. Seweryn Kowalski (tłum.). Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1987, s. 440. ↑ Mk 6,3 ↑ Mt 13,55 ↑ 5,0 5,1 Wilfrid Harrington: Klucz do Biblii. Warszawa: Instytut Wydawniczy "Pax", 1995, ss. 489-491. . ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 Jerome H. Neyrey: List św. Judy. W: Katolicki komentarz biblijny. Raymond E. Brown, Joseph A. Fitzmyer, Roland E. Murphy (red. wyd. oryg.), Waldemar Chrostowski (red. wyd. pol.). Warszawa: 2001, s. 1538. . ↑ 7,0 7,1 Przedmowa do Listów św. Jakuba i św. Judy (1522). W: Marcin Luter: Przedmowy do ksiąg biblijnych . tłum: J. Krzyszpień. 1992: Warszawa. [dostęp 2008-11-18]. ↑ Władysław Lohn: Pismo Święte Nowego Testamentu w przekładzie polskim ks. Jakuba Wujka SI. Kraków: Wydaw. Apostolstwa Modlitwy : Księża Jezuici, 1989 (reprint wydania z 1962), s. 385. . ↑ 9,0 9,1 Encyklopedia chrześcijaństwa, Henryk Witczyk (red.), wyd. 2, Kielce 2001, s. 308.↑ Nie jest to dosłowny cytat z Wniebowzięcia Mojżesza i nie wszyscy się zgadzają, że właśnie tę księgę cytuje, ale ze względu na duże podobieństwo należy uznać, że autor listu prawdopodobnie nawiązuje do tej właśnie księgi.↑ Szerzej na ten temat w: Terrance Callan. Use of the Letter of Jude by the Second Letter of Peter. „Biblica”. 85 (2004). Ss. 42-64.↑ 12,0 12,1 12,2 Kenneth L. Barker, Donald W. Burdick: Zondervan NIV Study Bible: New International Version. Grand Rapids, Mich.: Zondervan, 2002, ss. 1958-1959. . ↑ 13,0 13,1 Bernard Wodecki: Wstęp do Listu Judy. W: Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu ( Biblia Poznańska ). T. 4: Nowy Testament. Poznań: Księgarnia św. Wojciecha, 1999, ss. 610-611. . ↑ 14,0 14,1 Rozwój kanonu biblijnego . [dostęp 2008-11-18].↑ Raymond E. Brown, Raymond F. Collins: Kanon ksiąg świętych. W: Katolicki komentarz biblijny. Raymond E. Brown, Joseph A. Fitzmyer, Roland E. Murphy (red. wyd. oryg.), Waldemar Chrostowski (red. wyd. pol.). Warszawa: 2001, s. 1604. . BibliografiaRoman Bartnicki: Walka z herezjami (List św. Judy). W: Wprowadzenie w Myśl i Wezwanie Ksiąg Biblijnych, t. 10. Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej, 1992, ss. 132-141. F. Gryglewicz: List św. Judy. W: Listy Katolickie (Pismo Święte NT, 11). Poznań: 1959, ss. 473-496. Jerome H. Neyrey: List św. Judy. W: Katolicki komentarz biblijny. Raymond E. Brown, Joseph A. Fitzmyer, Roland E. Murphy (red. wyd. oryg.), Waldemar Chrostowski (red. wyd. pol.). Warszawa: 2001, ss. 1537-1541. . Wstęp do Listu św. Judy Apostoła. W: Biblia Tysiąclecia , wyd. IV. Poznań: Pallottinum, 2003. [dostęp 2008-12-15]. Linki zewnętrzne Jud w Biblii Tysiąclecia Inne hasła zawierające informacje o "List Judy": Inne lekcje zawierające informacje o "List Judy": Publikacje nauczycieli Logowanie i rejestracja Czy wiesz, że... Rodzaje szkół Kontakt Wiadomości Reklama Dodaj szkołę Nauka
List św. Jakuba 1. 1 Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, przesyła pozdrowienia dwunastu pokoleniom, które są w rozproszeniu. 2 Poczytujcie to sobie za największą radość, moi bracia, gdy rozmaite próby przechodzicie; 3 Wiedząc, że doświadczenie waszej wiary wyrabia cierpliwość.
Dlaczego warto studiować tę księgę? List Jakuba jest znany w Kościele Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich z powodu istotnych słów zawartych w Liście Jakuba 1:5, który skierował młodego Józefa Smitha ku poszukiwaniu prawdy u Boga. W całym swoim liście Jakub podkreślał, że powinniśmy być „wykonawcami słowa, a nie tylko słuchaczami” (List Jakuba 1:22). Studiowanie tej księgi uzmysłowi uczniom, dlaczego istotne jest wykazywanie się wiarą poprzez „uczynki” (zob. List Jakuba 2:14–26) i zachęci ich do poszukiwania „[wieńca] żywota, [obiecanego] przez Boga tym, którzy go miłują” (List Jakuba 1:12). Kto napisał tę księgę? List zaczyna się od stwierdzenia, że jego autorem jest „Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa” (List Jakuba 1:1). Tradycja chrześcijańska przyjmuje, że Jakub tak samo, jak Juda, jest jednym z synów Józefa i Marii, czyli jednocześnie bratem przyrodnim Jezusa Chrystusa (zob. Ew. Mateusza 13:55; Ew. Marka 6:3; List do Galacjan 1:19). To, że Jakub został wymieniony jako pierwszy z braci Jezusa w Ew. Mateusza 13:55, może świadczyć o tym, że był on najstarszym z przyrodnich braci Zbawiciela. Tak samo, jak w przypadku pozostałych braci przyrodnich Pana, Jakub na początku nie był jednym z uczniów Jezusa (zob. Ew. Jana 7:3–5). Jednakże po zmartwychwstaniu Jezusa Jakub był jednym z tych, którym Chrystus ukazał się jako zmartwychwstała istota (zob. I List do Koryntian 15:7). Jakiś czas później Jakub został Apostołem i, zgodnie ze słowami pisarzy wczesnochrześcijańskich, pierwszym biskupem Kościoła w Jerozolimie (zob. Dzieje Apostolskie 12:17; 21:18; List do Galacjan 1:18–19; 2:9). Jako przywódca w Kościele odegrał istotną rolę w radzie, która miała swoją siedzibę w Jerozolimie (Dzieje Apostolskie 15:13). Wpływ, jaki wywierał w Kościele, był bez wątpienia wzmocniony przez jego pokrewieństwo z Jezusem, jednakże Jakub wykazał się wielką pokorą, przedstawiając siebie nie jako brata Jezusa, ale jako Pańskiego sługę (zob. List Jakuba 1:1). Kiedy i gdzie została napisana? Nie wiadomo, kiedy Jakub napisał ten list. Biorąc pod uwagę to, że Jakub mieszkał w Jerozolimie i zajmował się sprawami tamtejszego Kościoła, można przyjąć, że to tam napisał swój list. Ponieważ Jakub nie wspomniał o wielkim zgromadzeniu, które miało miejsce w Jerozolimie około 50 r. (zob. Dzieje Apostolskie 15), można wnioskować, iż napisał swój list, zanim zwołano to zgromadzenie. Jeśli ten list naprawdę został wtedy napisany, stanowi on jeden z pierwszych listów w Nowym Testamencie. Dla kogo i w jakim celu została napisana? Jakub skierował swój list do „[dwunastu] pokoleń, które żyją w rozproszeniu” (List Jakuba 1:1), co oznacza cały dom Izraela. Zachęcał ich do „przyjęcia ewangelii […] i przyłączenia się do stada Chrystusa” (Bruce R. McConkie, Doctrinal New Testament Commentary, 3 tomy [1965–73], 3:243). Jakub pouczył członków Kościoła, aby ich życie stanowiło przejaw posiadanej przez nich wiary w Jezusa Chrystusa. Co wyróżnia tę księgę spośród innych? List Jakuba był czasami zaliczany do literatury mądrościowej, podobnie jak Księga Przypowieści Salomona ze Starego Testamentu. Są w nim w krótki sposób wytłumaczone zasady chrześcijańskiego życia. Ponadto zawiera on wiele podobieństw do Kazania na górze z Ew. Mateusza 5–7. Niektóre z tematów, które zostały także poruszone w Kazaniu, są następujące: wytrwanie w cierpieniu (zob. List Jakuba 1:2–3, 12; Ew. Mateusza 5:10–12); doskonalenie się lub dojrzewanie duchowo (zob. List Jakuba 1:4; 2:22; Ew. Mateusza 5:48); zwracanie się do Boga o pomoc (zob. List Jakuba 1:5; Ew. Mateusza 7:7–8); czynienie woli Boga (zob. List Jakuba 1:22; Ew. Mateusza 7:21–25); miłowanie bliźnich (zob. List Jakuba 2:8; Ew. Mateusza 5:43–44; 7:12); rozróżnianie dobra i zła ze względu na owoce (zob. List Jakuba 3:11–12; Ew. Mateusza 7:15–20); czynienie pokoju (zob. List Jakuba 3:18; Ew. Mateusza 5:9); nieskładanie przysiąg (zob. List Jakuba 5:12; Ew. Mateusza 5:34–37). Zarys List Jakuba 1–2 Jakub pozdrawia swoich czytelników i omawia główne tematy swojego listu, w tym wytrwanie w próbach, poszukiwanie mądrości i życie zgodnie z wyznawaną wiarą. Słuchacze słowa Bożego powinni być także wykonawcami słowa. Jakub definiuje „czystą i nieskalaną pobożność” jako troszczenie się o sieroty i wdowy oraz staranie się o prowadzenie bezgrzesznego życia (zob. List Jakuba 1:27). Święci mają kochać bliźnich i wykazywać się swoją wiarą poprzez uczynki. List Jakuba 3–4 Jakub ilustruje niszczący charakter niekontrolowanej mowy i przeciwstawia go z owocami prawości, którą odznaczają się pokój czyniący. Przestrzega swoich czytelników przed zaprzyjaźnieniem się ze światem, zachęca do wyrzeczenia się zła i zbliżenia się do Boga. List Jakuba 5 Jakub ostrzega bogatych, którzy są niegodziwi. Na koniec swojego listu daje kilka prostych rad na temat obowiązków, jakie mają święci wobec innych członków Kościoła. Radzi świętym, aby w cierpliwości wytrwali do przyjścia Pana i byli prawdomówni we wszystkich swoich rozmowach. Zachęca chorych, aby zwrócili się o pomoc do starszych Kościoła, by ci namaścili ich olejem.
uRUi. o6ocrtwiy4.pages.dev/56o6ocrtwiy4.pages.dev/93o6ocrtwiy4.pages.dev/24o6ocrtwiy4.pages.dev/75o6ocrtwiy4.pages.dev/61o6ocrtwiy4.pages.dev/36o6ocrtwiy4.pages.dev/15o6ocrtwiy4.pages.dev/4
list do św jakuba nowy testament
